ஏற்றுமதி, வேலைவாய்ப்புமற்றும்வளர்ச்சி: இலங்கையின்வர்த்தகக்கொள்கைதொழிலாளர்நல்வாழ்வைஉறுதிசெய்ததா?

• Editor
• August 11, 2026
• தமிழ் Header, விவரணங்கள்
• 0 Comments

திசுரி ரோஜி ஏகநாயக்க

1970களின் பிற்பகுதியில் இலங்கை தனது பொருளாதாரத்தைத் தாராளமயமாக்கியபோது, கொள்கை வகுப்பாளர்கள் ஒரு புதிய பொற்காலத்தை வாக்குறுதி அளித்தனர். தொழிற்சாலைகளின் பெருக்கமும், ஏற்றுமதி வர்த்தகத்தின் விரிவாக்கமும் நாடு முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கி, வறுமையை ஒழிக்கும் என்று நம்பப்பட்டது. ஆனால், நான்கு தசாப்தங்கள் கடந்தும் அந்த வாக்குறுதி எவ்வளவு தூரம் நிறைவேறியுள்ளது என்பது இன்றும் ஒரு விவாதப் பொருளாகவே உள்ளது.

நீலன் திருச்செல்வம் நம்பிக்கை நிதியத்தின் கீழ் ஆய்வாளர் திசுரி ரோஜி ஏகநாயக்க மேற்கொண்ட ஆய்வு, இந்த வரலாற்றை மீள்பார்வை செய்கிறது. ஏற்றுமதிகள் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கினாலும், அவை பெரும்பாலும் பாதுகாப்பற்ற, குறைந்த ஊதியமுள்ள மற்றும் சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் சமமாகப் பகிரப்படாத ஒன்றாகவே இருந்துள்ளன என்ற எச்சரிக்கையை ஆய்வு முன்வைக்கிறது.

ஏற்றுமதி வேலைவாய்ப்புகளின்

எழுச்சியும் ஆரம்பகால மாற்றங்களும்

பொருளாதாரத் தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிறகு, குறிப்பாக ஆடை உற்பத்தித் துறை, வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் ஒரு புரட்சியை ஏற்படுத்தியது. கிராமப்புறங்களில் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான மக்கள், குறிப்பாக இளம் பெண்கள், முதல்முறையாக முறைசார் பொருளாதாரத்திற்குள் உள்வாங்கப்பட்டனர்.

வீட்டு வேலை மற்றும் விவசாயத்தில் முடங்கியிருந்த பெண்களுக்கு இந்த ஏற்றுமதித் துறை நிதிச் சுயாதீனத்தையும், ஒரு புதிய சமூக அடையாளத்தையும் வழங்கியது. ஆரம்பத்தில் இந்தத் துறைகளின் ஊதியம் ஏனைய தொழில்களை விட அதிகமாக இருந்ததால், இளைஞர்களும் இதனை ஒரு சிறந்த முன்னேற்றப் பாதையாகக் கருதினர்.

தரமற்ற வேலைகளும் கட்டமைப்பு

ரீதியான பாகுபாடுகளும்

எண்ணிக்கை அளவில் வேலைவாய்ப்புகள் அதிகரித்தாலும், அவற்றின் தரம் குறித்த ஏக்கநாயக்கவின் பகுப்பாய்வு கவலையளிக்கிறது. ஏற்றுமதித் துறையில் பணிபுரிந்த பல தொழிலாளர்கள் தங்களின் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவே இன்றும் போராடுகின்றனர்.

குறிப்பாக, இத்துறையில் நிலவும் பாலினப் பாகுபாடு கவனிக்கத்தக்கது. பெண்கள் பெரும்பாலும் குறைந்த திறன் தேவைப்படும் இயந்திர இயக்குநர்கள் போன்ற பணிகளிலேயே முடக்கப்பட்டனர்; அதேநேரம் ஆண்கள் தொழில்நுட்பம் மற்றும் மேற்பார்வைப் பதவிகளில் அமர்த்தப்பட்டனர்.

இது ஏற்கனவே சமூகத்தில் இருந்த ஏற்றத்தாழ்வுகளைப் போக்குவதற்குப் பதிலாக, அவற்றை மேலும் வலுப்படுத்தியது. இளைஞர்களுக்கு இத்துறையில் கிடைத்த வேலைகள் பெரும்பாலும் தற்காலிகமானவையாகவும், திறன் மேம்பாட்டிற்கு வாய்ப்பற்றவையாகவும் இருந்தன.

பலவீனமடையும் தொடர்பும்

எதிர்காலச் சவால்களும்

இந்த ஆய்வின் மிக முக்கிய முடிவின் படி , ஏற்றுமதி வளர்ச்சிக்கும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு காலப்போக்கில் பலவீனமடைந்து வருவதாகும். தாராளமயமாக்கலின் தொடக்கத்தில் இவை இரண்டும் கைகோர்த்துச் சென்றாலும், பிந்தைய தசாப்தங்களில் ஏற்றுமதி வளர்ச்சியின் வேகம் குறைந்ததோடு, வேலைவாய்ப்புகளைத் தீர்மானிப்பதில் உள்நாட்டுக் கொள்கைகளும் வெளிநாட்டு முதலீட்டுப் போக்குகளும் அதிக செல்வாக்கு செலுத்தத் தொடங்கின. இதன் காரணமாக , இனிமேலும் ‘ஏற்றுமதி சார்ந்த உத்திகளை’ (Export-led strategies) மட்டுமே நம்பியிருப்பது போதுமானதல்ல என்பது தெளிவாகிறது.

பொருளாதார நீதியும்

உரிமைகள் பரிமாணமும்

ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரத்தின் நன்மைகள் சமமாகப் பகிரப்படவில்லை என்பதை இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. தொழிலாளர்களின் உற்பத்தித்திறன் உயர்ந்த போதிலும், அதற்கேற்ப ஊதியங்கள் உயரவில்லை. இது பொருளாதார ரீதியான பாதிப்பு மட்டுமல்ல, சமூக-பொருளாதார உரிமைகளை மீறும் ஒரு செயலாகும்.

பெண்களுக்கு முறையான வேலை கிடைத்தும், அவர்கள் உயர் பதவிகளுக்குச் செல்ல முடியாமல் தடுக்கப்படுவது பாலின சமத்துவத்தைப் பாதிக்கிறது. அதேபோல், பாதுகாப்பற்ற பணிச்சூழலும் ஊதியத் தேக்கமும் ஒரு கௌரவமான வாழ்வாதாரத்திற்கான உரிமையைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

எதிர்காலத்திற்கான பாதை

இலங்கை தற்போது எதிர்கொண்டுள்ள பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மீள வேண்டுமானால், ஏற்றுமதித் துறையை வெறும் ‘எண்களாகப்’ பார்க்காமல் ‘மக்களாகப்’ பார்க்க வேண்டும். மேலும்  வர்த்தகக் கொள்கைகள் வடிவமைக்கப்படும்போது பின்வரும் விடயங்கள் முன்னுரிமை பெற வேண்டும் என ஆய்வாளர் வலியுறுத்துகிறார்:

• வாழ்க்கைச் செலவுக்கு ஈடுகொடுக்கக்கூடிய ஊதிய முறைமை.
• பெண்கள் மற்றும் இளைஞர்களுக்குத் திட்டமிட்ட திறன் மேம்பாட்டுப் பயிற்சிகள்.
• தொழில்நுட்பம் மற்றும் பசுமைத் தொழில்கள் (Green Industries) போன்ற புதிய உலகளாவிய மதிப்புச் சங்கிலிகளுடன் இணைதல்.
• வெறுமனே வேலைவாய்ப்பை மட்டும் உருவாக்காமல், ‘கண்ணியமான வேலைகளை’ (Decent Jobs) உருவாக்குவதை இலக்காகக் கொள்ளுதல்.

முடிவாக, 1970களில் கண்ட கனவு நிறைவேற வேண்டுமானால், வளர்ச்சி என்பது முதலாளிகளின் லாபத்தில் மட்டும் தங்கியிருக்காமல், அது உழைக்கும் மக்களின் கண்ணியம் மற்றும் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதாக அமைய வேண்டும். கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு இந்த ஆய்வு விடுக்கும் செய்தி தெளிவானது: பொருளாதாரக் கொள்கை என்பது வெறும் தரவு அல்ல; அது மக்களின் வாழ்வாதாரம் சார்ந்தது.

ஆய்வுக் கட்டுரையின் முழுமையான வடிவத்தைக் காண்பதற்கு:  https://neelan.org/macroeconomic-_policy/